Ο «μεταξωτός» τουρισμός θέλει κι επιδέξιους τρόπους

Θυμάμαι πολύ έντονα από την επίσκεψή μου στα πλαίσια εκπαιδευτικής εκδρομής με το Πανεπιστήμιο διαφόρων ευρωπαϊκών πόλεων το ’97 πόσο υποστήριζαν οι λαοί εκείνοι τα δικά τους προϊόντα, όχι μόνο γιατί είχαν (κι έχουν) παραγωγή σε όλα σχεδόν τα είδη, αλλά κι από πεποίθηση. Στους δρόμους π.χ. της Ιταλίας κυκλοφορούσαν ιταλικά αυτοκίνητα, στους δρόμους της Γαλλίας γαλλικά κ.τ.ό.
Είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω με κάποιους πολίτες των χωρών εκείνων. Σημειωτέον, δεν απαντούσαν εύκολα στ’ αγγλικά (μολονότι γνώριζαν οι περισσότεροι, αφού καταλάβαιναν την ερώτηση στην αγγλική), ακόμα και σε δημόσιους φορείς και στα ξενοδοχεία/εστιατόρια/καφέ τους. Θυμάμαι μάλιστα τον Γάλλο σερβιτόρο που δε μου ‘δινε – χαριτολογώντας – νερό, εάν δεν έλεγα σωστά στα γαλλικά το «Un verre d’eau, s’il vous plait», ή τον Ιταλό πωλητή που επέμενε να μου μάθει να λέω στη γλώσσα του αυτό που ήθελα ν’ αγοράσω.
Όταν επισκέφτηκα το μουσείο του Λούβρου, ζήτησα να πάρω τον συνοπτικό οδηγό. Οι οδηγίες ήταν γραμμένες σε πλήθος άλλων γλωσσών, εκτός από την ελληνική. Δεδομένου ότι το μουσείο αυτό φημίζεται κυρίως για τις ελληνικές αρχαιότητες που φιλοξενεί, έκρινα σκόπιμο ν’ αποταθώ στον υπάλληλο της υποδοχής και να του ζητήσω, εφόσον γνώριζε, να μου πει. Αρχικά δήλωσε απροετοίμαστος για μια τέτοια ερώτηση, αφού την άκουγε για πρώτη φορά (!). Στη συνέχεια μου απάντησε πως δε γνώριζε μετά βεβαιότητας τον λόγο, ενώ προσπάθησε να μου δώσει τη δική του εξήγηση, αναγνωρίζοντάς μου παράλληλα το δίκιο της ένστασής μου: είναι ασύμφορη η εκτύπωση σε στοιχεία με το ελληνικό αλφάβητο, διότι και δύσκολη είναι η γραφή και οι Έλληνες επισκέπτες του μουσείου πολύ λιγότεροι σε σύγκριση μ’ εκείνους άλλων εθνικοτήτων.
Τουλάχιστον τούτος ήταν ευγενής. Ο άλλος όμως μπροστά στην Sacré Cœur που με ρώτησε από ποια χώρα προέρχομαι, στην απάντησή μου «Ελλάδα» αναφώνησε σε σπαστά ελληνικά: «α… τζατζίκι, σουβλάκι … no work, ε;»
Τώρα, βέβαια, τι να τους προσάψει κανείς – είναι δεν είναι έτσι – όταν εμείς τα μόνα που διαφημίζουμε με στόμφο σε ό,τι αφορά τον νεότερο και σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό ως τουριστική ατραξιόν της χώρας μας είναι ο ήλιος, η θάλασσα, το σουβλάκι, το συρτάκι και το καμάκι.
Όταν μάθαμε μόνο να εισάγουμε.
Όταν η χώρα στο εξωτερικό, αλλά και στο εσωτερικό δεν προβάλλεται σωστά.
Όταν έρχεται εδώ ο Γάλλος, ο Ιταλός, ο Βρετανός κι ο Γερμανός τουρίστας και σπάμε τη μέση μας στις υποκλίσεις, μιλούμε τη γλώσσα τους καλύτερα απ’ αυτούς τους ίδιους (μου το ‘πε φίλος Γερμανός κι έμεινα κάγκελο!), τους πασάρουμε τα ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ προϊόντα διατροφής/γεύματα – εκτός από τζατζίκι και σουβλάκι είπαμε, άντε και τη χωριάτικη και τον μουσακά (κι εδώ οι πρώτες ύλες παίζονται, αν είναι ελληνικές), συχνά υπερκοστολογημένα- όχι γιατί όλα τούτα είναι αναγκαία για να ‘χουμε τουρισμό, άλλωστε ο «ψαγμένος» τουρίστας πρέπει να μας ενδιαφέρει∙ αυτός δηλαδή που επέλεξε συνειδητά να έρθει στη χώρα μας ακριβώς γιατί είναι ενημερωμένος για την ιστορία της διαχρονικά και επιθυμεί να γευτεί την Ελλάδα, το ΔΙΚΟ ΤΗΣ φαγητό, τη ΔΙΚΗ ΤΗΣ γλώσσα, τη ΔΙΚΗ ΤΗΣ κουλτούρα που απέχει παρασάγγας από τα βλαχομπαροκ-ο-μπουζουκομάγαζα.
Αυτός ο τουρίστας θα αφήσει το χρήμα του προς όφελος της τοπικής κοινωνίας κι όχι του ενός και μόνου ξενοδοχειακού συγκροτήματος κι αυτός ο τουρίστας επιστρέφοντας στην πατρίδα του θα ‘χει να λέει τα καλύτερα για τη χώρα μας και τους ανθρώπους της∙ ότι είναι μια χώρα με μακρά πολιτιστική παράδοση, μια χώρα με ανθρώπους ανοιχτόκαρδους, φιλότιμους, εργατικούς. Που πάνω απ’ όλα ξέρουν και τιμούν αυτό που είναι: Έλληνες.

Βάγια Τσιώληtourismoskoinonia_clip_image002

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Ο «μεταξωτός» τουρισμός θέλει κι επιδέξιους τρόπους

  1. Πες τα, χρυσόστομη! Ναι, τον υποψιασμένο, τον ψαγμένο τουρίστα θέλουμε κι όχι όποιον έρχεται να γίνει λιώμα απ’ το μεθύσι. Αυτόν που θα εκτιμήσει το περιβάλλον, τον πολιτισμό, τη φιλοξενία και θα ξανάρθει γι’ αυτά και γι’ αυτά θα μας διαφημίσει.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Πολύ σωστά! διαφορετικά διακηρύξεις πολιτικών σχετικά με την αξιοποίηση της «βαριάς βιομηχανίας» του τουρισμού, που θα φέρει την οικονομική ανάκαμψη, μένουν απλώς ευχολόγια.
      Ευχαριστώ για τη ανάγνωση και το σχολιασμό!

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s