Ακριβή μου μελαγχολία

Υπάρχει γλυκιά μελαγχολία;
Είναι αυτό που λέμε ρομαντική διάθεση. “Got the blues”, κατά Αγγλοσάξωνες. Η τροφή των καλλιτεχνών. Το modus vivendi των ερωτευμένων. Η καταφυγή της ταξιδιάρας ψυχής.
Πόσο εύκολο είναι να μελαγχολήσει μια γυναίκα- μάνα- εργαζόμενη- νοικοκυρά με την ησυχία της σ’ αυτό τον κόσμο; Καθόλου. Να κλάψει με την ησυχία της; Σε καμία περίπτωση. Παντού ορθώνονται εμπόδια ανάμεσα σ’ αυτήν και το αντικείμενο του πόθου της. Λες κι εγκληματεί. «Πάλι, ρε γυναίκα, μεγαλοποιείς τις καταστάσεις;» «Μαμά, τι έχεις, είσαι άρρωστη;».
Στο δρόμο. «Είστε καλά, κυρία;» ρωτά ο νεαρός που μόλις πάρκαρε το μηχανάκι του. («Πώς θες, αγόρι μου, να είμαι καλά με το «κυρία» που μου πέταξες»;) «Ναι, καλά είμαι, ευχαριστώ!» «Όχι, αν χρειάζεστε κάτι…» «Όχι, εντάξει είμαι, σίγουρα…».(«Γαμώτο, τα γυαλιά ηλίου δεν κρύβουν τα δάκρυα καθόλου αποτελεσματικά»).
Απλά …θέλω να μελαγχολήσω με την ησυχία μου, … μπορώ;
Γιατί θυμήθηκα κάποιο ωραίο μελαγχολικό τραγούδι.
Γιατί αναπόλησα κάποιες παλιές όμορφες στιγμές.
Γιατί νιώθω να με κυριεύει ξαφνικά μια γλυκιά αίσθηση μελαγχολίας.
Έτσι απλά…

Λύπη», Βίνσεντ Βαν Γκογκ,1882
Λύπη», Βίνσεντ Βαν Γκογκ,1882
Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Ακριβή μου μελαγχολία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s