Περί της εξαίρεσης του κεφαλαίου «Παρευξείνιος Ελληνισμός» από την εξεταστέα ύλη της Γ’ Λυκείου.

 Της Βάγιας Τσιώλη
  Στα πλαίσια των ημερών σχετικά με τους ιστορικούς ορισμούς, διαβάζω άρθρα δημοσιογράφων που καταδικάζουν την εξαίρεση του κεφαλαίου για τον «Παρευξείνιο Ελληνισμό» από την εξεταστέα ύλη του βιβλίου της Ιστορίας Προσανατολισμού Ανθρωπιστικών Σπουδών της Γ’ Λυκείου. Δε θ΄αναφερθώ στην ερώτηση του κ. Μ. Βαρβιτσιώτη στη Βουλή, διότι είναι γνωστό το θέμα, παρά μόνο θα σημειώσω ότι ο κ. Βαρβιτσιώτης δεν είναι ούτε ιστορικός ούτε εκπαιδευτικός, για να κατέχει το θέμα και να χρησιμοποιεί όρους, όπως «αναιτιολόγητη εξαίρεση», χωρίς να είναι σε θέση να τους υποστηρίξει επαρκώς.
   Γιατί, κύριοι, εναντιώνεστε; τι το θετικό προσφέρει τούτο το άκρως κακογραμμένο κεφάλαιο στην ιστορική σκέψη των παιδιών; αν και θα έπρεπε να ρωτήσω καλύτερα, τι το θετικό προσφέρει η διδασκαλία του συγκεκριμένου βιβλίου και του συγκεκριμένου μαθήματος, έτσι όπως διδάσκεται κι εξετάζεται, στην ιστορική σκέψη των παιδιών;
  Καταρχάς, μια απαραίτητη διευκρίνιση· δεν ήταν ποτέ αυτό το κεφάλαιο ολόκληρο στη ύλη (ελάχιστα κεφάλαια του βιβλίου ολόκληρα στην ύλη άλλωστε), παρεκτός από μία πολύ μικρή ενότητα που γενικολογεί περί της οικονομικής και πολιτισμικής κατάστασης των Ελλήνων του Πόντου κατά τους 19o 20o αι., παρέχοντας πολύ αποσπασματικές και δυσνόητες πληροφορίες και καθιστώντας την αφομοίωσή τους εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Ως εκ τούτου, λοιπόν, προξενούσε στα παιδιά δυσφορία και αρνητισμό.
   Και ναι, υπάρχει αναφορά στη γενοκτονία των Ποντίων και των Αρμενίων μέσα σε δυο-τρεις παραγράφους και μάλιστα κάνει λόγο για τις δύο βασικές διαφορές της γενοκτονίας των Ποντίων από τη γενοκτονία των Εβραίων κατά τον Π. Ενεπεκίδη: «η γενοκτονία των Ποντίων δεν είχε καμία ιδεολογική, κοσμοθεωρητική ή ψευδοεπιστημονική θεμελίωση περί γενετικής, ευγονικής και αρίας ή σημιτικής φυλής. Εξυπηρετούσε μόνο τη συγκεκριμένη πρακτική πολιτική σκοπιμότητα της εκκαθάρισης της Μ. Ασίας από το ελληνικό στοιχείο.» Κι αυτό είναι όλο.
   Γιατί όμως δεν έχω δει κινήσεις, αναρτήσεις, άρθρα, συζητήσεις στη Βουλή που με τέτοιο πάθος και μένος να τάσσονται κατά του σχολικού βιβλίου αυτού καθαυτό; κατά του ίδιου του σαθρού εκπαιδευτικού συστήματος;
   Γιατί να μην διδάσκεται, συζητιέται το ιστορικό αυτό κεφάλαιο του Παρευξείνιου Ελληνισμού στην τάξη, χωρίς να αποτελεί οπωσδήποτε και μέρος της εξεταστέας ύλης; τι είναι οι εξετάσεις; σε τι ακριβώς τις έχουμε αναγάγει; στην πεμπτουσία της μάθησης; διότι, αν, με το να πειθαναγκάζουμε τα παιδιά να παπαγαλίσουν κάποια ύλη, τότε και μόνον τότε η γνώση υφίσταται, τότε έχουμε πράγματι πολύ σοβαρό πρόβλημα. Πολύ περισσότερο δε, όταν πρέπει τα παιδιά να παπαγαλίζουν το ένα και μοναδικό βιβλίο, το κακογραμμένο βιβλίο, χωρίς να μπορούν να διασταυρώσουν τις ιστορικές πληροφορίες, να ψάξουν, να αναζητήσουν, να αμφισβητήσουν, να κρίνουν. Επομένως, το ερώτημα είναι πώς πρέπει να διδάσκεται το μάθημα της Ιστορίας και πώς διδάσκεται στην πράξη;
   Δυστυχώς, ούτε κι ο αρμόδιος Υπουργός είναι σε θέση να δώσει ιστορικά κι εκπαιδευτικά εμπεριστατωμένες απαντήσεις.
   Και μετά θέλουμε να έχουμε σκεπτόμενους πολίτες, εμβριθείς πολιτικούς, ενώ, αν διαπιστώνουμε πως δε διαθέτουμε τέτοιους, υπαινισσόμαστε σχέδια συνωμοσίας του ενός βιβλίου ή ρίχνουμε το φταίξιμο στην εξαίρεση ενός κεφαλαίου/ενότητας από την εξεταστέα ύλη μαθήματος στις πανελλήνιες;
  Είμαστε σοβαροί;
εξώφυλλο βιβλ. Ιστ
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s